Εξεταστέα Ύλη

Γ’ ΤΑΞΗ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ

Α. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

  • Νεοελληνική Γλώσσα
  • Βιολογία

 

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ (Γενικής Παιδείας)

Στην εξεταστέα ύλη του μαθήματος της Νεοελληνικής Γλώσσας της Γ’ τάξης Ημερησίου Γενικού Λυκείου περι­λαμβάνεται η ύλη των σχολικών εγχειριδίων:

  1. Έκφραση – Έκθεση Τεύχος Γ’ της Γ’ τάξης Γενικού Λυκείου των Χ. Τσολάκη κ.ά., εκτός από τα εξής:
  • Η ενότητα: Η πειθώ στο δικανικό λόγο
  • Η ενότητα: Η Ιστορία του δοκιμίου
  • To κεφάλαιο: Ερευνητική Εργασία
  1. Έκφραση-Έκθεση για το Γενικό Λύκειο – Θεματικοί Κύκλοι των Α’, Β’, Γ’ τάξεων Γενικού Λυκείου των Γ. Μανωλίδη κ.ά.
  2. Γλωσσικές Ασκήσεις για το Γενικό Λύκειο των Γ. Κανδήρου κ.ά.

Στόχος της αξιολόγησης του μαθητή στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Γλώσσας είναι γενικότερα η συνολική αποτίμηση των γλωσσικών του δεξιοτήτων (ως πομπού και ως δέκτη).

Συγκεκριμένα:

Ι. ΔΙΑΒΑΖΩ / ΚΑΤΑΝΟΩ ΚΑΙ ΓΡΑΦΩ

  1. Ο μαθητής απαντά γραπτά σε ερωτήσεις που αφο­ρούν ένα κείμενο.

α) Όσον αφορά το περιεχόμενο ενός κειμένου, επιδι­ώκεται ο μαθητής να είναι σε θέση να κατανοεί το περι­εχόμενο του κειμένου, και συγκεκριμένα:

  • να διακρίνει:
  • τους τρόπους πειθούς (επίκληση στη λογική, επί­κληση στο συναίσθημα του δέκτη, επίκληση στο ήθος, επίκληση στην αυθεντία)
  • τα μέσα πειθούς (επιχειρήματα, τεκμήρια κ.ά.)
  • το είδος της συλλογιστικής πορείας (παραγωγική- επαγωγική) σε έναν συλλογισμό
  • να διακρίνει τους τρόπους και τα μέσα πειθούς:
  • στη διαφήμιση
  • στον πολιτικό λόγο
  • στον επιστημονικό λόγο
  • να αξιολογεί τα μέσα πειθούς, και συγκεκριμένα:
  • να ελέγχει την αλήθεια, την εγκυρότητα και την ορ­θότητα ενός επιχειρήματος
  • να ελέγχει την αξιοπιστία των τεκμηρίων
  • να διακρίνει την πειθώ από την προπαγάνδα
  • να διακρίνει το είδος του δοκιμίου, με βάση:
  • την οργάνωση / δομή (συνειρμική-λογική)
  • το σκοπό (απόδειξη μιας θέσης – ελεύθερος στοχασμός)
  • την οπτική (υποκειμενική-αντικειμενική)

-τη γλώσσα του (ποιητική, αναφορική λειτουργία) κ.ά.

  • να αναγνωρίζει ορισμένα χαρακτηριστικά του δοκι­μίου, όπως είναι ο υποκειμενισμός, ο αντιδιδακτισμός, ο κοινωνικός χαρακτήρας, ο εξομολογητικός τόνος κ.ά.
  • να διακρίνει το δοκίμιο από άλλα συγγενή είδη του λόγου, όπως το άρθρο και την επιφυλλίδα
  • να εντοπίζει σε ένα κείμενο (δοκίμιο/άρθρο /επιφυλλίδα κ.ά.):
  • το θέμα
  • την άποψη του συγγραφέα
  • τα μέσα πειθούς που χρησιμοποιεί για να τεκμηριώσει την άποψή του
  • τις προτάσεις του για την αντιμετώπιση του προβλή­ματος κ.ά.
  • να διακρίνει σε ένα κείμενο το καίριο και το ουσιώδες από τη λεπτομέρεια και το επουσιώδες.

β) Όσον αφορά την οργάνωση / δομή ενός κειμένου επιδιώκεται ο μαθητής να είναι σε θέση:

  • να εντοπίζει τα βασικά μέρη (πρόλογο, κύριο μέρος, επίλογο) ενός κειμένου
  • να χωρίζει το κείμενο σε παραγράφους/νοηματικές ενότητες
  • να αναγνωρίζει τα μέσα με τα οποία επιτυγχάνεται η συνεκτικότητα και η συνοχή ενός κειμένου (διαρθρωτι­κές λέξεις, φράσεις κ.ά.)
  • να επισημαίνει τους τρόπους με τους οποίους οργα­νώνονται οι παράγραφοι π.χ. με αιτιολόγηση, με σύγκριση και αντίθεση, με ορισμό, με διαίρεση, με παράδειγμα κ.ά.
  • να διακρίνει την οργάνωση/δομή ενός κειμένου (λο­γική ή συνειρμική οργάνωση, από το γενικό στο μερικό και αντίστροφα, αντίθεση, αιτιολογική ανάλυση, διευ­κρίνιση κ.λπ.).

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Να μην χρησιμοποιείται ο όρος συλλογι­στική πορεία για την οργάνωση του κειμένου, ώστε να μην συγχέεται με τη συλλογιστική πορεία ενός συλλογισμού.

γ) Όσον αφορά τη γλώσσα ενός κειμένου (λεξιλόγιο, στίξη, μορφοσυντακτικά φαινόμενα, γλωσσικές ποικι­λίες, λειτουργίες της γλώσσας, ύφος κ.ά.) επιδιώκεται ο μαθητής να είναι σε θέση:

  • να εντοπίζει και να αιτιολογεί επιλογές του πομπού οι οποίες αφορούν τη χρήση:
  • ενεργητικής ή παθητικής φωνής
  • συγκεκριμένου ρηματικού τύπου (προσώπου/χρόνου/έγκλισης)
  • μακροπερίοδου ή μη λόγου
  • παρατακτικού ή υποτακτικού λόγου
  • ρηματικών ή ονοματικών συνόλων
  • αναφορικής ή ποιητικής λειτουργίας της γλώσσας
  • των σημείων της στίξης
  • λόγιων ή λαϊκών λέξεων, ειδικού λεξιλογίου, όρων κ.ά.
  • να αιτιολογεί την ορθογραφία λέξεων
  • να ερμηνεύει λέξεις
  • να αξιολογεί την ακρίβεια και τη σαφήνεια του λε­ξιλογίου
  • να βρίσκει συνώνυμα, αντώνυμα, ομόρριζα, να αντικα­θιστά λέξεις ή φράσεις του κειμένου με άλλες, να σχημα­τίζει με ορισμένες λέξεις φράσεις ή περιόδους λόγου κ.ά.
  • να χαρακτηρίζει το ύφος του κειμένου, λαμβάνοντας υπόψη την επικοινωνιακή περίσταση (σκοπό, δέκτη, εί­δος λόγου κ.ά.).
  1. Ο μαθητής – με βάση συγκεκριμένο κείμενο – παρά­γει γραπτό κείμενο. Συγκεκριμένα, επιδιώκεται ο μαθη­τής να είναι σε θέση:
  • να πυκνώνει ένα κείμενο, να κάνει την περίληψή του
  • να δίνει τίτλο στο κείμενο ή πλαγιότιτλους σε παρα­γράφους/νοηματικές ενότητες ενός κειμένου
  • να αναπτύσσει ένα κειμενικό απόσπασμα (μια φράση ή ένα επιχείρημα του κειμενογράφου)
  • να ανασκευάζει τα επιχειρήματα του κειμενογράφου και να αναπτύσσει την αντίθετη άποψη
  • να μετασχηματίζει ένα κείμενο π.χ. από ένα επίπεδο ύφους σε άλλο κ.ά.

ΙΙ. ΓΡΑΦΩ

Ο μαθητής παράγει κείμενο, ενταγμένο σε επικοινωνιακό πλαίσιο, το θέμα του οποίου σχετίζεται άμεσα ή έμμεσα με οικείους θεματικούς κύκλους από τη γλωσ­σική διδασκαλία.

Από τα διάφορα είδη γραπτού λόγου δίνεται έμφαση στην παραγωγή κριτικού-αποφαντικού λόγου, δηλαδή στην παραγωγή κειμένου στο οποίο κυριαρχούν η πειθώ, η λογική οργάνωση, η αναφορική λειτουργία της γλώσ­σας, π.χ. άρθρου, επιστολής, γραπτής εισήγησης κ.ά.

Στο πλαίσιο της παραγωγής κειμένου θα πρέπει να επιδιώκεται από τον μαθητή:

Α. Ως προς το περιεχόμενο του κειμένου

  • η συνάφεια των εκτιθέμενων σκέψεων με τα ζητού­μενα του θέματος
  • η επαρκής τεκμηρίωση των σκέψεών του με την πα­ράθεση κατάλληλων επιχειρημάτων
  • η ανάπτυξη όλων των θεματικών κέντρων
  • η πρωτοτυπία των ιδεών
  • ο βαθμός επίτευξης του στόχου που επιδιώκεται με το παραγόμενο κείμενο κ.ά.

Β. Ως προς την έκφραση/μορφή του κειμένου

  • η σαφής και ακριβής διατύπωση
  • ο λεκτικός και εκφραστικός πλούτος
  • η επιλογή της κατάλληλης γλωσσικής ποικιλίας ανά­λογα με το είδος του κειμένου
  • η τήρηση των μορφοσυντακτικών κανόνων
  • η ορθογραφία και η σωστή χρήση των σημείων στί­ξης κ.ά.

Γ. Ως προς τη δομή/διάρθρωση του κειμένου

  • η λογική αλληλουχία των νοημάτων
  • η συνοχή του κειμένου (ομαλή σύνδεση προτάσεων, παραγράφων και ευρύτερων μερών του κειμένου)
  • η ένταξη του κειμένου στο ζητούμενο επικοινωνιακό πλαίσιο κ.ά.

 

ΒΙΟΛΟΓΙΑ (Γενικής Παιδείας)

•               Από το βιβλίο «Βιολογία» Γενικής Παιδείας της Γ’ τάξης Γενικού Λυκείου των Αδαμαντιάδου Σ. κ.ά., όπως αυτό αναμορφώθηκε από τους Καλαϊτζιδάκη Μ. και Πανταζίδη Γ.

Κεφάλαιο 1: Άνθρωπος και Υγεία
Ενότητα
1.1 Παράγοντες που επηρεάζουν την υγεία του ανθρώπου
1.2 Μικροοργανισμοί
1.2.1 Κατηγορίες παθογόνων μικροοργανισμών (εκτός ο «Πολλαπλασιασμός των ιών»)
1.2.2 Μετάδοση και αντιμετώπιση των παθογόνων μικροοργανισμών
1.3 Μηχανισμοί άμυνας του ανθρώπινου οργανισμού – Βασικές αρχές ανοσίας
1.3.1 Μηχανισμοί μη ειδικής άμυνας
1.3.2 Μηχανισμοί ειδικής άμυνας – Ανοσία
1.3.3 Προβλήματα στη δράση του ανοσοβιολογικού συστήματος
1.3.4 Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας (AIDS)
1.5 Ουσίες που προκαλούν εθισμό
Κεφάλαιο 2: Άνθρωπος και Περιβάλλον
2.1 Η έννοια του οικοσυστήματος
2.1.1 Χαρακτηριστικά οικοσυστημάτων
2.2 Ροή Ενέργειας
2.2.1 Τροφικές αλυσίδες και τροφικά πλέγματα
2.2.2 Τροφικές πυραμίδες και τροφικά επίπεδα
2.3 Βιογεωχημικοί κύκλοι
2.3.1 Ο κύκλος του άνθρακα
2.3.2 Ο κύκλος του αζώτου
2.3.3 Ο κύκλος του νερού
2.4.3 Ερημοποίηση
2.4.4 Ρύπανση (εκτός: Ρύπανση του εδάφους και Ηχορρύπανση)
Κεφάλαιο 3: Εξέλιξη
3.1 Εισαγωγή
3.1.1 Ταξινόμηση των οργανισμών και εξέλιξη
3.1.2 Η θεωρία του Λαμάρκ
3.1.3 Η θεωρία της Φυσικής Επιλογής
3.1.4 Μερικές χρήσιμες αποσαφηνίσεις στη θεωρία της φυσικής επιλογής
3.1.5 Η φυσική επιλογή εν δράσει
3.2 Η σύγχρονη σύνθεση
3.2.1 Οι παράγοντες που διαμορφώνουν την εξελικτική πορεία
3.4 Η εξέλιξη του ανθρώπου
3.4.1 Το γενεαλογικό μας δέντρο
3.4.2 Η εμφάνιση των Θηλαστικών και των Πρωτευόντων
3.4.3 Τα χαρακτηριστικά των Πρωτευόντων
3.4.5 Η εμφάνιση των Ανθρωπιδών
3.4.6 Οι πρώτοι άνθρωποι
3.4.7 Μόνο το απόσπασμα «Όπως σε κάθε βιολογικό είδος με μεγάλη εξάπλωση, … στη συχνότητα εμφάνισης των αλληλόμορφων».

•               Σημείωση

•               Στην εξεταστέα-διδακτέα ύλη δεν περιλαμβάνονται τα παραθέματα, τα οποία σκοπό έχουν να δώσουν τη δυ­νατότητα επιπλέον πληροφόρησης των μαθητών, ανάλογα με τα ενδιαφέροντά τους, οι πίνακες, τα μικρά ένθετα κείμενα σε πλαίσιο και οι προτάσεις για συνθετικές-δημιουργικές εργασίες των μαθητών.

 

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

Ομάδας Προσανατολισμού Ανθρωπιστικών

Σπουδών

  1. A. ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Από το βιβλίο «Αρχαία Ελληνικά, Φιλοσοφικός Λόγος», Γ’ τάξης Γενικού Λυκείου των Μ. Κοπιδάκη, Δ. Λυπουρλή, κ.ά., έκδοση (Ι.Τ.Υ.Ε.) «Διόφαντος».

  1. Εισαγωγή:

Ι. Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ:

Κεφ. Δ2: Οι φιλοσοφικές ιδέες του Σωκράτη. Διαλε­κτική, μαιευτική, ειρωνεία. Η αναζήτηση των ορισμών, η επαγωγική μέθοδος και η ηθική.

Κεφ. Δ3: Η δίκη και ο θάνατος του Σωκράτη.

ΙΙ. Ο ΠΛΑΤΩΝ:

Κεφ. Ε1: Ο βίος του

ΙΙΙ. Πλάτωνος Πρωταγόρας:

α) (Α. Η διάρθρωση του διαλόγου και τα πρόσωπα: «Εισαγωγή…» έως και «Η απάντηση του Πρωταγόρα και ο μύθος για τη δημιουργία της ανθρώπινης κοινωνίας»)

β) (Β. Η φιλοσοφική σημασία του διαλόγου)

  1. Πλάτωνος Πολιτεία: Εισαγωγή στην Πολιτεία

α) (1. Νεανικές φιλοδοξίες και απογοητεύσεις, 2. Η συγ­γραφή της Πολιτείας και 3. Η σκηνοθεσία και τα πρόσωπα του διαλόγου)

β) (6. Οι τρεις τάξεις, 8. Η αγωγή των φυλάκων, 12. Οι φιλόσοφοι-βασιλείς, 13. Η δικαιοσύνη και 14. Οι φαύλες πολιτείες).

γ) (Η αλληγορία του σπηλαίου).

  1. ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ (Βίος και έργα):

α) («Πότε και πού γεννήθηκε ο Αριστοτέλης-Λίγα λόγια για την καταγωγή του» και «Ο Αριστοτέλης στην Ακαδημία του Πλάτωνα: μαθητής πρώτα, δάσκαλος στη συνέχεια»).

β) («Ο Αριστοτέλης στη Μακεδονία: δάσκαλος του Αλεξάνδρου», «Επιστροφή του Αριστοτέλη στην Αθήνα: αρχίζει η τρίτη περίοδος της φιλοσοφικής του δραστη­ριότητας. Ο Αριστοτέλης διδάσκει στο Λύκειο» και «Ο Αριστοτέλης εγκαταλείπει οριστικά την Αθήνα-Το τέλος της ζωής του»).

  1. Αριστοτέλη Ηθικά Νικομάχεια, Εισαγωγή (ολόκληρη)
  • Αριστοτέλη Πολιτικά, Εισαγωγή (ολόκληρη)
  1. Κείμενα:

Ι. ΠΛΑΤΩΝ

Πρωταγόρας: οι ενότητες 1, 2, 3, 4, 5, 6 και 7. Πολιτεία: οι ενότητες 11, 12 και 13.

ΙΙ. ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ

Ηθικά Νικομάχεια: οι ενότητες: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 και 10.

Πολιτικά: οι ενότητες: 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19 και 20.

  1. B. ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
  2. ΚΕΙΜΕΝΟ

Αδίδακτο πεζό κείμενο αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων της αττικής διαλέκτου.

  1. ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ – ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟ

α. Η ύλη που περιλαμβάνεται στα βιβλία του Γυμνασίου «Αρχαία Ελληνική Γλώσσα» Α’, Β’, Γ’ Γυμνασίου.

β. Ολόκληρη η ύλη που περιλαμβάνεται στο βιβλίο της Α’ τάξης Γενικού Λυκείου «Εγχειρίδιο Γλωσσικής Διδα­σκαλίας» (ενότητες 1 – 21), http://ebooks.edu.gr/new/

 

ΙΣΤΟΡΙΑ

Ομάδας Προσανατολισμού Ανθρωπιστικών Σπουδών Από το βιβλίο “Θέματα Νεοελληνικής Ιστορίας” της Γ’ τάξης Γενικού Λυκείου των Γ. Μαργαρίτη, Αγ. Αζέλη, Ν. Ανδριώτη, Θ. Δετοράκη, Κ. Φωτιάδη.

Ι. ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΑΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ A. Η Ελληνική οικονομία μετά την Επανάσταση Β. Η Ελληνική οικονομία κατά το 19ο αιώνα Γ. Οι οικονομικές εξελίξεις κατά τον 20ο αιώνα ΙΙ. Η ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (1821-1936)

Β. Χειραφέτηση και αναμόρφωση (1844-1880)

Γ. Δικομματισμός και εκσυγχρονισμός (1880-1909)

Δ. Ανανέωση-Διχασμός (1909-1922)

ΙΙΙ. ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (1821-1930) Πρόσφυγες στην Ελλάδα κατά το 19ο αιώνα (Εισαγωγή) Πρόσφυγες στην Ελλάδα κατά τον 20ο αιώνα (Εισα­γωγή)

Α. Προσφυγικά ρεύματα κατά την περίοδο 1914-1922 Β. Μικρασιατική καταστροφή Γ. Η αποκατάσταση των προσφύγων Δ. Η αποζημίωση των ανταλλαξίμων και η ελληνοτουρ­κική προσέγγιση

Ε. Η ένταξη των προσφύγων στην Ελλάδα !V. ΤΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΑΠΟ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΚΑΤΑ ΤΟ 19ο ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ.

Ε. Η περίοδος της αυτονομίας και η ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα

ΛΑΤΙΝΙΚΑ

Ομάδας Προσανατολισμού Ανθρωπιστικών Σπουδών
Από τα δύο σχολικά εγχειρίδια Λατινικών των Μ. Πασχάλη και Γ. Σαββαντίδη του Γενικού Λυκείου, τα κείμενα των ενοτήτων και τα γραμματικά και συντακτικά φαινόμενα σύμφωνα με τον ακόλουθο πίνακα:

ΚΕΙΜΕΝΑ                   ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ          ΚΑΙ      ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟ
Κειμ. 3 Μετάφραση Γραμματική-συντακτικό των κειμένων 1, 2, 3
Κειμ. 5 Μετάφραση Γραμματική-συντακτικό των κειμένων 4, 5
Κειμ. 6 Μετάφραση Γραμματική-συντακτικό κειμένου 6
Κειμ. 7 Μετάφραση Γραμματική-συντακτικό κειμένου 7
Κειμ. 11 Μετάφραση Γραμματική κειμένων 8, 9, 10, γραμματική-συντακτικό κειμένου 11
Κειμ. 13 Μετάφραση Γραμματική κειμένου 12, γραμματική-συντακτικό κειμένου 13
Κειμ. 14 Μετάφραση Γραμματική-συντακτικό κειμένου 14
Κειμ. 15 Μετάφραση Γραμματική-συντακτικό κειμένου 15
Κειμ. 20 Μετάφραση

Γραμματική κειμένου 16, Γραμματική-συντακτικό κειμένων 17, 18 (εκτός από την
παράγραφο 5 των παρατηρήσεων του κειμένου 18, δηλαδή την κλίση του ουσιαστικού bos),
Γραμματική-συντακτικό κειμένων 19, 20
Επισήμανση: στην υποθετική – παραβολική πρόταση του κειμένου 20 quasi moriturum να μη γίνει συντακτική προσέγγιση.

Κειμ. 21 Μετάφραση Συντακτικό κειμένου 21
Κειμ. 24 Μετάφραση Γραμματική κειμένου 22, γραμματική – συντακτικό κειμένων 23, 24
Κειμ. 25 Μετάφραση Γραμματική-συντακτικό κειμένου 25
Κειμ. 27 Μετάφραση Γραμματική-συντακτικό κειμένων 26, 27, εκτός από την παράγραφο 4
των παρατηρήσεων του κειμένου 27 (αναφορική πρόταση σε πλάγιο λόγο)
Κειμ. 29 Μετάφραση Γραμματική-συντακτικό κειμένου 28, συντακτικό κειμένου 29
Κειμ. 31 Μετάφραση Συντακτικό κειμένων 30, 31
Κειμ. 34 Μετάφραση Γραμματική-συντακτικό κειμένων 32, 33, 34
Κειμ. 36 Μετάφραση

Συντακτικό κειμένων 35, 36 και 49 (μόνο ο προσδιορισμός του σκοπού)
Επισήμανση: Από τις παρατηρήσεις του κειμένου 49 διδάσκεται μόνο η ανακεφαλαίωση
των προσδιορισμών του σκοπού. Η ύλη αφορά τις πέντε (5) αριθμητικώς αναφερόμενες
στο σχολικό βιβλίο περιπτώσεις σκοπού μετά τα ρήματα κινήσεως σημαντικά (1. τελική
πρόταση, 2. αναφορική-τελική πρόταση, 3. σουπίνο σε -um 4. causa ή gratia με γενική
του γερουνδίου και 5. αd με αιτιατική γερουνδίου), αλλά δεν αφορά την περίπτωση του
εμπρόθετου γερουνδίου που συνοδεύεται με αντικείμενο σε αιτιατική, επειδή
η γερουνδιακή έλξη είναι εκτός εξεταστέας-διδακτέας ύλης

Κειμ.38 Μετάφραση Συντακτικό κειμένων 37, 38
Κειμ. 42 Μετάφραση

Συντακτικό κειμένου 39,
Συντακτικό κειμένου 40 (μόνο οι εναντιωματικές προτάσεις, αφαιρούνται οι παραχωρητικές),
Συντακτικό κειμένου 41 (μόνο οι απλές παραβολικές προτάσεις, αφαιρούνται
οι υποθετικές παραβολικές),
Συντακτικό κειμένου 42

Κειμ.43 Μετάφραση Συντακτικό κειμένου 43 εκτός από την παράγραφο 5 (διμελείς ερωτήσεις)
Κειμ.44 Μετάφραση

Συντακτικό κειμένου 44, εκτός από τις παραγράφους 2 και 3 (άλλοι τρόποι εισαγωγής
πλάγιων ερωτήσεων)

Γραμματική κειμένου 50

Επισήμανση: Διδάσκονται μόνο τα αντωνυμικά επίθετα που υπάρχουν στα κείμενα της
διδακτέας- εξεταστέας ύλης.
Κειμ.45 Μετάφραση Συντακτικό κειμένου 45
1. Σχετικά με τις δευτερεύουσες προτάσεις: Στις δευτερεύουσες εξαρτημένες προτάσεις διδάσκεται η θεωρία που περιέχεται στις οικείες ενότητες των σχολικών εγχειριδίων (εξάρτηση, εισαγωγή, εκφορά, συντακτική θέση). Επειδή ο πλάγιος λόγος έχει αφαιρεθεί από τη διδακτέα – εξεταστέα ύλη, δεν διδάσκεται ό,τι σχετίζεται με ασκήσεις μετατροπής από ευθύ σε πλάγιο λόγο και το αντίθετο.
2. Τα γραμματικά φαινόμενα διδάσκονται σύμφωνα με τη διδακτέα – εξεταστέα ύλη. Τα παραδείγματα και οι εφαρμογές σε ασκήσεις αφορούν μόνο στις λέξεις που απαντούν στα κείμενα που περιέχονται στη διδακτέα – εξεταστέα ύλη και των οποίων διδάσκεται και εξετάζεται η μετάφραση.